çocuklu Hayat

Çocuklu Hayat | Anlatılanlar ve Gerçekler

“Çocuk sahibi olmadan önce Rio Karnavalı’na gitmem lazım. Yoksa nasıl dans ederim!”

Çok değil, birkaç yıl önceki düşüncem buydu. Ne alakası mı var? Türkiye’de çocuk sahibi olan herkesi iki yüz kilo görmek ben de büyük bir korku yaratıyordu. Çocuk sahibi olmak demek kilo almak demek değil mi! Bu nedenle yıllarca çocuk sahibi olmak büyük bir korku meselesi haline geldi.

Ta ki dünyanın diğer yerlerinde çocuklu top model annelere rastlayana kadar. 

İşte başlıyoruz

İki yıl önce aramıza geldi Arya. Yeni hayatımız böylece başladı. Çocuklu hayat…

Ne olduğunu anlamadık önce. Garip geldi odamızda bir üçüncü kişiyle uyumak.

Dedikleri ve korkuttukları gibi zor değildi aslında çocuk sahibi olmak. Akşamları uyuyordum. Acıktığı zaman uyanıyor sütünü veriyordum bir ve iki defa. Sonra yine uyuyorduk.

çocuklu hayat
Bir yaş Paskalya zamanı…

Üçlü seyahatler 

İki haftadan itibaren yürüyüşlere ve kısa gezilere çarşı pazar gezilerine başladık.

İlk seyahatimize 3 aylıkken çıktık. İtalya‘da Ventimiglia‘ya gittik. Kaldığımız yerde 5 metre mesafede olan kilisenin çanları her on beş dakikada bir çalıyordu. Yani ben her on beş dakikada bir uyanıyordum. Ama Arya uyumasına devam ediyordu.

İlk yurt dışı seyahatini 4 aylıkken yaptı. İtalya Como‘da bir gece kaldıktan sonra İsviçre Mels‘ti rotamız. Hedefimiz Avrupa’daki bilinmeyen küçük ülke Liechtenstein‘a gitmekti. Oradan Almanya Münih‘e ve İtalyan Alplerine gezimizi tamamladık.

Bebekle bir şey yapamazsınız, artık gezemezsin öyle” dedikoduları da hükmünü böylece yitirmişti.

Huzurlu ve sevgi dolu bir ortamda bebeği dinledikten ve onunla aynı ahenkte hareket ettikten sonra çok fazla problemle karşılaşmayacaksındır.

çocuklu hayat
Alpler’de bir trekking günü

Anavatan

Arabaya, farklı ortama çabuk adapte olan ve problem yaratmayan Arya ile bir sonraki projemiz büyüktü. Arabayla İtalya’dan araba ile Türkiye’ye gitmek! Ne kadar uyumlu bebek de olsa yol uzundu. Çok uzun yolculuk yapamayacağımızdan çok konaklamalı olmalıydı. Her gün ortalama 4-5 saat yol gidecektik. Sırasıyla Hırvatistan, Sırbistan ve Bulgaristan‘da konaklayarak İstanbul‘a vardık. 

Arya ilk defa anavatana böylece vardı. 

çocuklu hayat
Anavatan

Hedefimiz Fethiye‘ye yerleşmekti. Böylece 2700 kilometre araba yolculuğundan sonra Fethiye’de geçici olarak 50 metre karelik pansiyona yerleştik. Bu minik pansiyonda emeklemeye başladı, iki metreden küçük bir alanda bir ileri bir geri gidip geldi.

Fethiye’de yaşamak güneş, kum, deniz severler için bire bir. Bir süre güneşin tadını çıkardık ve işler istediğimiz gibi gitmeyince, eşyaları toplayıp tekrar arabayla İtalya’nın yolunu tuttuk. Ocak ayında, karda kışta, tekrar 2700 kilometre yol giderek İtalya’ya vardığımızda Arya 10 aylık olmuştu. 

Aqui e Ahora (Burda ve Şimdi)

Çocuk sahibi olan arkadaşlarımız ben hamileyken zamanımın kıymetini bilmem gerektiğini çünkü çocuk olduktan sonra uyuyamayacağımı söylüyordu. Çocuk olduktan sonra bebekliğin kıymetini bilmem gerektiğini çünkü yürümeye başlayınca çok koşturacağını yorulacağımı söylüyorlardı. Sonrasında çok konuşacak, koşacak bla bla blaaaaaa…

Her an güzel değil midir? Ne olursa olsun, nasıl olursa olsun! Hayat bundan, bu anlardan ibaret değil mi zaten!

Ağlamasıyla, kakasıyla her anı, her şeyi güzel geliyordu bana. Her anı doya doya yaşamaya çalışıyor, unutmamak için dikkatle ve detaylarıyla gözlemliyor, hafızama kaydediyordum.

çocuklu hayat
Bu mutluluk, anne babanın ilk defa çocuğunu ayakta dikeldiğini gördüğü mutluluk…

İki dilli çocuk büyütmek

Gurbette yaşayan bir çok çocuklu ailenin problemi çocukların Türkçe’yi bazen az bazen ise hiç konuşamaması. Okul, arkadaşlar, komşuların aynı dil konuşması ister istemez çocukta hızlı bir dil gelişimine sebep oluyor ve etrafta hiç kimsenin konuşmadığı Türkçe “gariban” kalıyor. Anne-baba Türk olduğu zaman durum daha kurtarılabilir ama ebeveynlerden biri Türkçe konuşuyorsa iş çok daha zor. Hem etrafında çok konuşanın olmaması, pratik yapamaması hem de yaşadığı dile zamanla daha çok alışan çocuk Türkçe’ye ilgisini kaybediyor ve Türkçesi zamanla yavaşlıyor.

Bunu Türkçesi zayıf olduğu için benden ders alan öğrencilerimden gayet iyi biliyordum.

çocuklu hayat
Bir zamanlar yapılıyorken Venedik Karnavalı Zamanı…

Olaydan ve doğabilecek problemlerden haberdar olarak baba ve ülke dili İtalyanca’ya karşı kaybetmemek için üstün bir çaba sarfediyorum.

İki yaşına henüz giren Arya şu an Türkçe ve İtalyanca’yı eşit miktarda anlıyor ve konuşuyor. Kısa cümleler kuruyor.

-Lara bak bu roket.

-Anne gel.

Henüz eklerle arası iyi değil, o yüzden cümleleri “Arya otur baba sandalye” (Arya babanın sandalyesine oturdu) olabiliyor. Veya “baba araba gri” (babanın arabası gri) gibi. 

Son bir kaç haftadır dillerin ayırımını yapmaya bile başladı. Bana dönüp “anne” derken, babasına benden “mamma” diye bahsedebiliyor. Babasına “pilav” deyip hemen düzelterek (Sen Türkçe bilmiyordun değil mi, diye düşünüp) “riso” diyebiliyor.

çocuklu hayat-karantinada dogum gunu
Bu sene doğum gününü aile arasında kutlamaya karar verdik.

Karantinada 2. Yaş

Evden çıkmayalı neredeyse 2 ay oldu. Evde kalmaya ben değil ama Arya alıştı. Artık, “dışarı çıkmak ister misin, yürüyüş yapalım mı?” sorularıma “NO” diye cevap veriyor. 

Türkiye’den dayı ve kuzeninin gelmesiyle güzel bir parti havasında kutlamayı planladığımız ikinci yaş doğum gününü, aile arasında kutlamaya karar verdik.

Mühim değil, SAĞLIK OLSUN!

Gelecek nice uzun yıllarda olsun!

 

Share it! Sharing is cool!!!


Do you want more? Subscribe my newsletter:

[mc4wp_form id="3388"]

Related Posts:

One thought to “Çocuklu Hayat | Anlatılanlar ve Gerçekler”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.